Reis- en foodieblog David en Delfien: Maandag 6 oktober: Ushuaia

Maandag 6 oktober: Ushuaia

Opnieuw een topdagje hier, zowel qua weer als qua ervaring. Het werd uiteindelijk een privé tour, we werden klokslag 9u15 opgehaald door Miguel (voor het gemak gaan we hem zo noemen, het is erg jammer, want we hebben het 2 keer gevraagd, en toch niet kunnen onthouden. En na een uur of 3 kan je het ook niet meer vragen…). Miguel was heel vriendelijk, vertelde ook heel veel, en stelde ook veel geïnteresseerde vragen aan ons. Hij heeft een oom die in Antwerpen woont, en is die ooit eens gaan bezoeken.

De tour zelf was met een Toyota, voor David toch een lichte ontgoocheling, want de meeste foto’s op de site waren met oude Defenders. Van de 3 Defenders die ze hadden reed er nog eentje, en die was vandaag vertrokken voor een andere groep. Die ene Defender kwamen we bij de eerste stop, bij Lake Escondido, dan toch tegen, en we zouden hem nog 2 keer tegenkomen, want ze deden uiteindelijk hetzelfde toertje. Het was lastig om een foto te nemen van die Defender zonder David, hij was er niet rond weg te slaan. Voor mij persoonlijk was die nieuwe Toyota dan toch weer geen straf, hij was tenslotte een stuk comfortabeler.

Het eerste stuk was langs Route 3, om vervolgens na een korte sanitaire stop echt Off-road te gaan. En dat was modderig, gezien het vannacht geregend had, en het sowieso nog nat is omwille van de lente.

Het Off-road stuk was uitdagend (voor de Toyota, voor ons was het zitten ;)). Iets over halfweg was er een stop aan aan tafeltje aan het meer, met koffie en (minder harde) koekjes. Er circuleerden een paar niet bange vogels rondom dat tafeltje die wel wisten dat er wat te rapen zou vallen. Mooie stop. Vervolgens spoelden we de auto even af in het meer door erin te rijden, waarna het richting de refuge ging voor de lunch. Het was nog een kilometer wandelen vanaf het punt waar de auto geparkeerd stond, onderweg kwamen we nog 3 spechten tegen. De dag was qua vogels spotten alvast wel al geslaagd :).

We zouden samen eten met de groep van de Defender, maar die lieten op zich wachten. Dus stak Miguel alvast het vuur aan voor de BBQ, en stelde voor alvast de kanotocht te doen als we daar zin in hadden. Dat hadden we zeker, het was nog steeds mooi weer,

Opnieuw een speciaal moment, wederom de vergelijking makend met Alaska, waar een generator de rust wat verstoorde, hier hoorde je werkelijk niets. Miguel liet ons nog een grote beverconstructie zien (en zoals eerder al gezegd compleet nutteloos), waarna we terugkeerden naar de refuge. Nog steeds geen spoor van de Defender, dus begonnen wij alvast met de hapjes, lekkere kaas, olijven en een heel smeuïge salami.

Tegen het tussengerecht kwamen ze dan toch aan, de groep van de Defender. Dat tussengerecht was een Argentijnse worst, in een broodje. Erg lekker, maar gezien er nog biefstuk kwam, aten we elk de helft van een broodje. Het hoofdgerecht was dus de bife chorizo, de standaard Argentijnse steak, met rode wijn (die stond er al, ik vermeld hem gewoon nu pas ;)) en een lekker stoofpotje van aardappel, zoete aardappel, uien en wortel. Groenten, at last!! :) Afsluitend kregen we nog een stukje 60% pure chocolade, waarna het tijd was om terug te keren naar de auto. De groep van de Defender ging duidelijk niet meer kanovaren, dus waren wij effectief dan toch de enigen die gekanood hebben. Het was het wel waard…

De terugweg, nog zo’n 45 km terug naar Ushuaia, heb ik grotendeels gemist. Veel en te veel gegeten, dat in combinatie met een glas rode wijn is een goede combinatie om in te dommelen. Tegen 15u45 waren we terug in het dorp, kochten nog even wat souvenirs en namen de shuttle naar het hotel terug. Voor vanavond zien we nog wat we gaan eten, het zal alleszins niet veel meer moeten zijn voor mij ;).

Nog wat weetjes van vandaag:

David vindt dit een van onze best georganiseerde reizen tot nu toe. Pluimen voor Juan, wat minder voor mijn werk de afgelopen jaren ;)
Het gekende verhaal van de bevers, vandaag hebben we indrukwekkende constructies gezien. Zelf laten ze zich daarentegen amper zien, onze gids had ze in de 12 jaar dat hij hier woont zelf nog maar 2 keer. gezien.
Op het eiland waarop Ushuaia ligt is er geen 1 mier, spin of slang te vinden. Vooral het gebrek aan mieren zorgt er bijvoorbeeld voor dat het bos er “onopgeruimd” kan uitzien. Mieren en andere kevers ruimen in andere delen van de wereld best wat bos op, maar gezien die er hier niet zijn, blijven al die bomen liggen tot ze volledig vanzelf wegrotten. Dat duurt beduidend langer dan als mieren de boel een handje helpen.
Leven in Ushuaia is één van de duurste plekken in Argentinië. De gids was best open over wat hij verdiende (1500 dollar per maand), maar daarvan gaat al 1000 dollar op aan huur van een appartement met 2 kamertjes. AirBnB doet er ook geen goed aan, en de overheid legt dat op dit moment niet aan banden. Daardoor is het voor locals dus ook erg duur geworden om hier te wonen.
Een vlucht van hier naar Buenos Aires kost voor een local niet minder dan voor ons, en dan nog kan het erg duur zijn. Hij sprak van 500 euro enkel, als je nu een ticket wil voor binnen 2 maanden.