Reis- en foodieblog David en Delfien: Dinsdag 14 oktober: Buenos Aires

Dinsdag 14 oktober: Buenos Aires

De laatste dag van de reis, en apart, op het moment van schrijven is het al mijn verjaardag thuis, maar hier nog niet :).

Vandaag was toch nog een goeie dag voor het stappengemiddelde, meer dan 16.000, terwijl we ook meer dan 3u op een hop on hop off bus gezeten hebben. En dan nog niet de hele route hebben afgereden.

Dat zegt 2 dingen: Buenos Aires is groot, maar ook enorm druk qua verkeer. De bus kon eigenlijk nergens echt doorrijden, steeds was het ergens wel in de file staan.

Het was een interessante tour, eerst langs het water met alle parken die we in het begin van de vakantie hadden gedaan, langs de lokale luchthaven, de obelisk, het roze paleis, en vervolgens naar de nauwere straatjes rond Puerto Madero , maar vooral La Boca. Dat is dé wijk van het voetbal, en het stadion waar Maradona heeft gespeeld. We zijn geen kenners, maar dat was ook niet nodig, het was redelijk duidelijk ;).

Het eerste stadion aan de andere kant van Buenos Aires, van River Plate, was van buiten ook nog wel mooi te noemen, dat van Boca was gewoon aan elkaar gezet beton. Qua constructie zou ik daar minder vertrouwen in hebben ;). Ook de hele buurt rond het stadion was arm, huizen uit golfplaten, inzakkende balkons, scheve trappen,… Confronterend om te zien, zeker met de rest van de stad.

Rond 14u stapten we uit aan Puerto Madero, de laatste 3 stops van de bus lieten we voor wat ze waren. David had honger, dat kreeg voorrang. Puerto Madero is een heel groot Dok Noord, mooi gerestaureerd, maar ook heel druk en misschien niet ideaal om te eten. Nu ja, waar we dan wel eindigden was by far de vreselijkste hap van deze vakantie. Het zag er nochtans authentiek uit, veel zakenmenseen die er zaten te eten, en toch, wat was dat zeg. Ik nam een taart met kip en ei, David een wrap met kaas en ei. De prijs voor de ranzigste maaltijd ging naar David, die kaas smaakte ook nog eens zoet tegelijk. Mijn taart met ei smaakte dan beter, maar was dan weer zurig. T was dat we heel veel honger hadden dat we er nog iets van gegeten hebben.

Ik had desalniettemin genoeg, David nog niet. Dus dan nog maar 2 kip-empanada’s gevonden elders, officieel traditioneel, officieel niet zo lekker. Op die locatie, aan de Plaza de Mayo, hadden we wel afgesproken met Juan terug, die we nog even wilden zien vandaag. Zo konden we hem persoonlijk zeggen hoe fijn we het hadden gevonden en ons cadeautje afgeven. Hij had voor ons ook nog 2 Argentijnse shirts mee, en van zichzelf nog wat alfajores. Deze koekjes heb ik leren kennen deze vakantie, superlekker, ongeacht in welke uitvoering (behalve als er fruit tussen zit, in mijn geval dan toch). Bij het afscheid kwam er nog een hartelijke omhelzing, dit was de meest persoonlijke reisomkadering die je je kan indenken.

Vanaf daar was het nog 3km wandelen (ik maakte David wijs dat het er 2,5 was, iets met een 2 ervoor leek doenbaarder ;)) naar het hotel. Zo haalden we toch nog ruimschoots onze stappen. Onderweg kwamen we dan toch nog een heel leuke koffiezaak tegen, waar we een zoet gebakje proefden. Bij mij bladerdeeg met gele crème, David een hartig koekje met noten en een lekkere vulling. Heel vriendelijke mensen ook, dan toch nog een beetje de middag gered met een goed gebakje.

Voor vanavond gingen we eten bij Social Paraiso Bistro, een zaak waar we de eerste dag van de vakantie al waren voorbij gelopen. We reserveerden om 19u, en waren er helemaal alleen tot we weggingen. Beetje jammer voor hen, het was niet duur en best verzorgd.

Voor mij is dit de eerste keer dat ik mijn verjaardag vier tijdens een grote vakantie, en dat is wel eens speciaal. David verraste me met een kaartje op restaurant (en een cadeautje naar keuze als we terug thuis zijn :D). Een mooie afsluiter van een prachtige vakantie…

Al moeten we natuurlijk nog terug, morgen worden we om 8u30 opgehaald, om het grootste deel van mijn verjaardag op een vliegtuig of in de luchthaven door te brengen. Er zijn erger dingen :).

De foto’s van vandaag: