Reis- en foodieblog David en Delfien: Dinsdag 7 oktober: Ushuaia

Dinsdag 7 oktober: Ushuaia- El Calafate

Een dag van verandering: van landschap, van hotel, van stad.

We werden pas om 13:50 opgehaald door onze taxi, dat gaf ons nog een rustige ochtend. Die begon nog voor een laatste keer met het fantastische ontbijt in het Arakur hotel, met hele fluffy pancakes, nog een koffiekoekje (en ook wat gezonde dingen ;)). Daarna gingen we fitnessen. Omdat ik niet veel zin had in een half uur op de loopband lopen wilde ik ook wel een stukje buiten lopen. Mooi in theorie, slecht idee in de praktijk ;). De wind was snijdend koud, half stormachtig, én ik vond het pad niet van de trail die rond de berg zou lopen. Om niet helemaal belachelijk over te komen aan de receptie heb ik het nog de volle 12 minuten uitgehouden buiten ;). Desalniettemin was mijn Garmin lyrisch, ik zit in een “piekfase” volgens hem. Dat voelt alvast alleszins niet zo, maar goed, als de Garmin het zegt…

Met nog een uur ruim de tijd voor de taxi besloot ik om het wat spannend te maken: gisteren hadden we een hele mooie serie Stanley waterflessen van Messi gezien in het centrum. En nog mooier was dat David er eentje cadeau wou doen voor mijn aankomende verjaardag :D. Gisteren wist ik nog niet zo goed dewelke ik wou, maar nu had ik beslist. Wederom leek dat op papier een mooi plan, in de praktijk was het toch wat nipter dan verwacht, een Uber die te laat kwam, de winkel niet onmiddellijk vinden,… Iets later dan verwacht terug in het hotel, waar de taxichauffeur al stond te wachten, en dan snel snel naar de luchthaven. We hadden nog een 20-tal minuten overschot voor de bagage drop off. Nipt, maar goed genoeg, én een drinkbus van Messi rijker ;).

De luchthaven van Ushuaia is overzichtelijk klein gelukkig. 7 vluchten per dag, ze konden allemaal op 1 scherm, waarvan 6 naar Buenos Aires, eentje naar Calafate (die ook doorvliegt naar Buenos Aires uiteindelijk). De vlucht duurde iets minder dan anderhalf uur.

Aangekomen in El Calafate valt onmiddellijk het ruigere landschap op. Weg bomen, eerder canyon-achtig. Het hotel, nochtans 5 sterren (Xelena suites) is een stap terug ten opzichte van de afgelopen dagen. Het stadje zelf daarentegen oogt dan weer net iets leuker, een veel langere hoofdstraat met enorm veel restaurants en winkels. Het was het moment ook om boodschappen te doen voor morgen, gezien we zelfvoorzienend moeten zijn bij onze uitstap naar de gletsjer.

Voor het avondeten kozen we een van de vele steak houses. We gingen voor de mixed grill, met gekookte aardappelen, gegrilde groenten en een salade (groenten!!). De mixed grill was een mixed succes. Sommige stukken waren erg lekker, andere, waaronder een stuk bloedworst waren dat veel minder. Weer meer dan voldoende gegeten.

Op de terugweg kregen we het gezelschap van een goed doorvoede kletsnatte Duitse schaper (net aan David gevraagd, ik had anders “grote hond” geschreven ;)). Hij is ons gevolgd tot aan de shuttlebus van het hotel, toch een 500m verderop. Superschattig, hij ging langs elk restaurant langs, schrok even van een andere hond (het waren geen vriendjes duidelijk), maar ging vervolgens telkens weer met ons mee, liep voorop maar keek wel of we nog volgden. Toen we aan de bus kwamen, was het zelfs wat triest. Gelukkig stelde ChatGPT ons gerust: dit zijn “huishonden”, geen zwerfhonden. Ze lopen op straat, maar hebben wel degelijk een thuis. De eigenaars laten ze vrij rondlopen, ‘s avonds keren ze vanzelf wel terug naar huis. Oef :).

Morgen staat een lange dag op het programma, om 7u30 worden we al opgehaald voor een wandeltocht op de gletsjer. Die ligt hier 80km vandaan. En o ja, het weer is nu echt wel omgeslagen, het regende hier sinds onze aankomst onophoudelijk. De wind is minder snijdend, maar er is effectief veel wind.