Reis- en foodieblog David en Delfien: Zaterdag 11 oktober: El Chalten

Zaterdag 11 oktober: El Chalten

Dé wandeldag van de vakantie vandaag. Gisteren werd ons bevestigd in het plaatselijke bureau voor toerisme dat vandaag de beste dag zou zijn voor grootse wandelplannen. In tegenstelling tot wat iedereen hier doet - de trek naar Fitz Roy, oftewel de Laguna de los Tres wandeling - wilden wij een hopelijk wat minder drukke route wandelen, die naar Lago Torre, met zicht op de Cerro Torre.

Gisterenavond (en ook vanavond) waren we aan de bar aan de praat geraakt met de chef (of tenminste, zo was hij gekleed, maar bij nader inzien is hij weinig in de keuken te vinden, dus zoeken we morgen uit wat hij precies doet). Vriendelijke jongen die eindeloos kan vertellen over alle klimroutes in de buurt, wie hier al geklommen heeft (waaronder Alex Honnold, die hij ook heeft ontmoet, Tom Caldwell,…). Maar ook over de “compressor route”, een veeleer controversiële route voor het eerst voltooid door de vorige generatie klimmers. Ze wordt zo genoemd omdat diegene die de route voor het eerst klom, meer dan 350 bouten in de rots heeft geboord, met een compressor, om zo via een haast Via Ferrata route de top te bereiken. Dat is natuurlijk niet “puur” klimmen, waardoor hij veel kritiek kreeg. Ondertussen zijn de meeste van die bouten wel verwijderd, om het over te laten aan de nieuwere generatie klimmers, die vrij klimmen, of toch niet via voorgeboorde bouten.

Vandaag ging hij verder vertellen, en toonde ons een maf filmpje van toerskiërs die die flanken afskiën. Niet veel ruimte voor fouten, laten we het zo stellen…

Soit, terug naar onze wandeldag. Om 9u vertrokken we vanaf het hotel, de route begint aan het einde van onze straat. Dat kon niet zonder een heel lekker en persoonlijk gemaakt ontbijt, en ook met een lunchpakket samengesteld door het hotel. Superhandig, genoeg proviand voor een hele dag wandelen in 1 pakket.

De dag begon koud en met een snijdende wind in het dorp, daar waren we ook op gekleed. Na de eerste kilometer klimmen, waarna het windstil werd, hadden we natuurlijk beiden veel te warm, tijd om wat overbodige lagen uit te spelen. De eerste 2 kilometer gingen goed omhoog, daarna werd het glooiend in een vallei tussen hogere bergruggen. Het was een mooi pad, goed aangegeven, goed begaanbaar, met af en toe teveel smeltwater en modderige stukken. Maar niets wat niet onmogelijk was.

Drie uur later stonden we aan het meer waarvoor we de wandeling deden. Het laatste stuk was nog rotsig omhoog, waarna het meer tevoorschijn kwam. Heel mooie setting, nog met ijsblokken in het meer, en langs de oever waren een soort schuilplekken gemaakt met dikke takken. Er was wat volk, ook op de weg omhoog, maar niet dat het té veel was. Aan het meer was plaats genoeg, zodat iedereen uit zijn cocon van de takken toch een privé zicht had op het meer.

Op die plek aten we ons broodje met kip op, en ondertussen kwam zelfs de zon erdoor. Heel aangenaam zitten, rusten, uit de wind zitten.

De weg terug ging nog vlotter, gezien het glooiend naar beneden ging. 5u30 zuivere wandeltijd later, 20km, en met 842 hoogtemeters vonden we dit beiden een heel geslaagde wandeling/dag.

Tijd voor een vieruurtje :), als in een stukje taart. In het dorp is een heel leuk zaakje dat uitgerekend dat doet, taartjes verkopen! De mensen in het zaakje waren supervriendelijk, maar we moesten er wel bij nemen dat nog niet alles op de kaart verkrijgbaar was, gezien ze nog maar nét open waren, als in een dag of 4. Geen erg, er was worteltaart, cheesecake, thee en chocolademelk ;). Mijn worteltaart was megalekker, de thee was dat ook. David zijn cheesecake smaakte duidelijk ook wel, al was hij toch wel meer fan van mijn worteltaart. Volledig onbaatzuchtig heeft hij ook nog een behoorlijk stuk van mijn worteltaart gekregen ;). Morgen terug!

Voor het avondeten gingen we voor het gemak: aperitief en diner in het hotel. Zo konden we opnieuw een babbeltje slaan met de “man-die-in-de-keuken-hoort-te-staan”, met elk een huisgemaakte cocktail. In het zaalgedeelte van de bar werden we bijgestaan door Adrien, om ter t vriendelijkst hier. David zijn steak was erg smaakvol, volgens hem de beste steak van de vakantie (mijn tenderloin van Mako niet meegeteld), mijn zalmforel was eveneens erg smaakvol.

Morgen dreigt het weer minder te zijn. Dus kunnen we het alvast daarop steken dat we minder gaan wandelen ;). Het doel is 10km, met uitzicht op die beroemde Fitz Roy, maar via een ander pad, waar ook geen stijgijzers voor nodig zijn. Maar eerst wat langer slapen!