Reis- en foodieblog David en Delfien: Woensdag 8 oktober : El Calafate

Woensdag 8 oktober: El Calafate (Perito Moreno gletsjer)

Wat een dag…

Hij was nochtans zagerig begonnen door mijn reisgenoot: mindere kamer (objectief correct ;)), geen 5-sterren waard (objectief zeker correct ;)), én het ontbijt was minder (objectief gezien is dat ook zeker zo, maar het is nu ook niet dat het plastic eieren waren zoals in de laagdagen in de VS. De lat lag gewoon erg hoog sinds Arakur). Het positieve eraan is dat ik me zeker niet ga overeten de komende dagen, in het ontbijt dan toch ;). En we hebben goed geslapen.

Punt 2 van het zaagmomentje: we moesten wat vroeger opstaan. Klopt opnieuw als een bus, maar het is werkelijk de enige keer deze vakantie dat de wekker om 6.30 moet staan.

Punt 3 van het zaagmomentje (objectief gezien duurde het toch even ;)) was dat de bus er maar na 8u doorkwam, terwijl ze ons om 7u30 zouden komen ophalen. Maar hij was er, met een vrolijke Llorena als begeleidster van de gletsjerdag. We hadden even een schoolbusuitstap-gevoel, het was precies zo’n autocar, we werden na elke stop geteld (en er ontbrak dan weer iemand ;)) en zo hadden we er nog al een aantal zien passeren van hetzelfde bedrijf. Het had de schijn van een massa-toeristische uitstap, even aanpassen als je van de private tours kwam van Ushuaia.

Na 2 sanitaire stops, een stop aan de ingang van het nationale park, ging het dan richting de catamaran die ons naar de gletsjer zou brengen, zo’n anderhalf uur later. De tocht met de catamaran zelf duurde 20 minuten.

Vanaf het moment van de catamaran werd het duidelijk dat het, hoewel het dus in grote getale was, bijzonder zou worden. De gletsjer was enorm, en indrukwekkend mooi (blauw). Eens aangemeerd begonnen we aan een wandeltocht van een klein half uurtje, met Gabriel. Zijn Engels was niet geweldig, maar hij deed echt zijn best en was heel attent.

Aan de voet van de gletsjer begon het echt: daar kregen we stijgijzers rond onze schoenen, en begonnen we aan een wandeling op de gletsjer. Die was echt indrukwekkend, goed gedaan, en heel apart op zo’n levende gletsjer te lopen. Gabriel vertelde dat door de instabiliteit van de gletsjer, ze elke dag de relingen moeten checken en ze herplaatsen. Door het contact van het ijzer met het ijs, ontstaat er een reactie waardoor ze maar een dag echt stabiel in het ijs zitten. Daardoor zag je ook mannetjes met grote boren en zagen constant op en af lopen.

Het ging over scheuren, ijsformaties, afdalingen, ijstrapjes naar een grappige stop: whiskey on the rocks, of gewoon gletsjerwater met -ijs. We gingen voor het laatste :). Prachtig gedaan allemaal.

Na een uurtje gingen we van het ijs af, en konden onze zelf meegebrachte lunch verorberen in de refuges die langs de gletsjer stonden.

Tot nu toe hadden we geluk gehad met het weer: het regende pijpenstelen tijdens de busrit, eens we op de catamaran waren, viel het goed mee, viel er iets tussen sneeuw en minimale regen, en kwam er af en toe zelfs een schrale zon tevoorschijn. Het slechtste weer was echter voor de laatste stop: eens terug aan de andere kant van het meer gingen we nog even hogerop met de bus tot een uitkijkpunt voor de andere kant van de gletsjer. Heel mooi, met mooie uitkijkplatformen, en toen we er stonden zagen we live een gigantisch stuk ijs afbreken. Die viel met een klap in het water, een plaatselijke overstroming veroorzakend. Weer een stuk gletsjer minder… Tot 2020 was deze gletsjer redelijk stabiel gebleven sinds 1912, maar de laatste 5 jaar gaat het hard achteruit.

Tijdens deze stop, zo’n 40 minuten, heeft het onophoudelijk geregend, en best hard. En net dan had ik mijn regenjas in de bus laten liggen. Nu ja, we hadden nog de busrit terug van anderhalf uur om te drogen en op te warmen.

Dit was al een geslaagde dag, en dat werd hij nog meer door het avondeten. Op een blok van waar de shuttlebus van het hotel stopt was er « Maku ». Daar waren we gisteren al voorbij gelopen, maar de keuze viel uiteindelijk op iets anders dus. De beste keuze na zo’n uitzonderlijke dag: ook nog eens uitzonderlijk goed eten. Wow. Het was zo lekker dat we er morgen terug gaan, alle gerechten die we zagen passeren zagen er super uit.