Reis- en foodieblog David en Delfien: Woensdag 1 oktober: Buenos Aires

Woensdag 1 oktober: Buenos Aires

Na een lange vlucht waarvan we het positieve zullen proberen onthouden: stil en vlot (en dan vergeten we hopelijk op termijn de erbarmelijke service van ITA Airways, en een kapotte stoel). In tegenstelling tot onze laatste ervaringen in de VS voel je je hier als toerist iets meer welkom: vriendelijke man bij de paspoortcontrole, er kon zelfs een grapje vanaf, en vooral: in 2 minuten waren we het land binnen, het was bijna doorlopen naar de bagage. Die ook al op de band lag, razendsnel.

De transfer was ook al geregeld door Juan van Evaneos, en toen we aankwamen in het hotel bleek ook onze grote kamer al klaar te zijn. Dat is allemaal wel erg relax. Onze eerste indrukken zijn alvast erg positief: vriendelijke mensen, behulpzaam en met een mix van Engels en mijn school-Spaans komen we er wel om elkaar te verstaan.

Gezien we morgen pas een gegidste rondleiding hebben in de stad, is vandaag relatief een rustige dag. Relatief, want hoe dan ook is een stad verkennen vermoeiend.

David was al vanaf de luchthaven enkel vragen aan het stellen over het eten, hoe en wat en vooral wanneer, dat ik de boodschap begreep: zo snel mogelijk eten zoeken.

Ons hotel ligt in La Recoleta, een toffe wijk met - gelukkig maar - veel eetmogelijkheden op wandelafstand van het hotel. We vonden lunch bij Panera Rosa, een lekkere wrap en toast avocado/kip. Met een gevulde maag begonnen we te stappen, op zoek naar peso’s ook. Dat blijkt volgens Evaneos - en ChatGPT - toch het beste te wisselen via Western Union, of via mannetjes die je aanspreken op straat (illegaal, maar het wordt gedoogd, en met een kans dat je er toch wordt opgelegd). Die geven je zomaar eventjes tot 50% meer peso’s dan een gewone bank. En zo hebben we uiteindelijk een heel goeie deal gedaan met Western Union voor het omwisselen van een deel van onze euro’s. Het was een test, morgen wisselen we vrolijk verder ;).

Ook al is de dag lang voor ons vandaag, het voelt alvast niet zo (of tenminste, dan spreek ik voor mezelf, David heeft het al een uur of 2 lastig (21.08 plaatselijke tijd op het moment dat ik dit schrijf)). Toen ik zonet zei dat ik het nog een uur wil uithouden, zei hij “Is goed jong, veel succes daarmee” ;).

Voor het avondeten hadden we echt een voltreffer: Winston’s Club. Beneden tapa’s, boven een volwaardig 5-gangenmenu. Er was ook een liveband jazz vanaf 21u, die hebben we net niet gehaald ;). De tapa’s, onder andere empanada’s, lam met bloemkoolpuree, foccaccia’s met olijven én de topper die we 2 keer bestelden, bloedworst met stukjes appel. En elk een glas wijn. Met heel attente bediening. De lat is hoog gelegd voor de rest van de vakantie alvast.

Morgen komt onze stadsgids Sandra ons oppikken aan het hotel om 11u, ideaal. Dat geeft ons de tijd om rustig bij te slapen, en in het geval van David, om genoeg te eten om de cruciale etensuren tussen 11 en 15u goed door te komen. Eten, hoeveel en wanneer, het gaat duidelijk een thema worden deze vakantie.